de bijdragen

Hoeveel geld heb ik bijeengekregen en wat is ermee gebeurd?

Wel beste mensen, het totaalbedrag is 2.937,10€ geworden!!!

HEEEEEEEEEEEEEEEL HARD BEDANKT AAN ALLE MENSEN DIE HIERAAN MEE HEBBEN GEHOLPEN!!!!

Buiten dit bedrag heb ik eveneens een paar zakken mee mogen nemen met +/- 60kg aan kledij, schoentjes, gadgets zoals bekers, zonnehoedjes, pennen, papier, jojo’s, pingpongballetjes, boemerangs, bellenblazers, kleurtjes, wasco’s, kleurboeken, rugzakjes, snoepjes, lolly’s, enz enz mee mogen nemen!!

OOK HIERVOOR BEDANKT AAN IEDEREEN DIE ZO GUL IS GEWEEST OM DEZE DINGEN MEE TE GEVEN!!!!

Wat er met het geld is gebeurd?

Wel, zoals je kunt zien op de pagina ‘nu mijn vraag…’, had ik gevraagd om me te helpen met het totaal bedrag dat ikzelf moest investeren. Hierbij heb ik gezegd dat ik al heel tevreden zou zijn met slechts de helft van mijn totale uitgaven… Dit totaalbedrag bedroeg 2704,00€ voor vertrek, hier is 150€ bijgekomen voor een extra stuk bagage (met kadootjes), 15€ voor tax vliegveld Douala, 60€ internetsleutel, +400€ kosten ter plaatse zoals voor eten, taxi, bus, medicatie,… Ik had mijn kosten geschat op 3000€, waardoor ik hoopte 1500€ gesponsord te krijgen… dit heb ik dan ook afgetrokken van het totaalbedrag.

Daar het totaal gesponsorde bedrag veel hoger lag, heb ik 1.437,10€ mogen investeren in het weeshuis zelf!

Ze hebben het me anders niet echt gemakkelijk gemaakt om de juiste keuze te maken voor de investering van dit geld…

Voor mijn vertrek had ik de organisatie een mailtje gestuurd met de vraag of ik zoveel geld in het land mocht brengen, of dit gevaarlijk was, hoe ik dit het beste kon investeren,…

Daarop had de organisatie me beantwoord dat het geen goed idee was dit geld zo mee te nemen en af te geven aan het weeshuis, ten eerste omdat deze mensen niet in staat zijn het geld op een juiste manier te investeren, ten tweede omdat het weeshuis dan zou verwachten dat alle vrijwilligers na mij ook zoveel geld mee zouden nemen en dan niet meer tevreden zouden zijn met enkel de hulp ter plaatse, ten derde omdat er dan een jaloezie zou kunnen veroorzaakt met de andere weeshuizen waar de organisatie ook mee samen werkt. THEX, de organisatie, heeft me toen gezegd dat het beter was het geld over te schrijven naar hun hoofdkantoor waarna zij het geld zouden investeren in de zaken die het weeshuis echt nodig heeft. Zij zoeken op het einde van elk jaar voor elk weeshuis wat echt nodig is en investeren hier dan al het geld in dat datzelfde jaar is gesponsord. Dit klonk allemaal begrijpelijk en dit zou ik ook doen. Ze hadden me toen wel gevraagd het geld over te schrijven vooraleer ik vertrok, maar dit heb ik niet gedaan omdat er nog bijdragen konden binnenkomen.

De 2weken daar ter plaatse hebben verschillende mensen me andere ideeën proberen aan te praten in verband met mogelijke donaties aan verschillende organisaties. De eerste dagen werden me zoveel slechte woorden toegefluisterd van alle kanten…

Micheline bv, waar ik de eerste dagen constant bij was vooraleer ik naar het weeshuis kon gaan, had me al een paar preken gegeven dat de zakken die ik bij had, eerst door Akobe (de verantwoordelijke van de organisatie ter plaatse die voor mijn welzijn instond en waar ik dag en nacht bij terecht zou kunnen) uitgeleegd zou worden waarbij ze zelf dingen eruit zou nemen vooraleer aan het weeshuis te kunnen geven, dat het geld nooit op de juiste plaats terecht zou komen, en dat als ik het geld aan haar associatie zou geven, dit direct op de juiste plaats zou komen daar zij een kind van God is en daardoor nooit iets slechts zou kunnen doen met geschenken van God…

Persoonlijk vond ik ook niet dat de bijdrage die ik aan de organisatie heb gegeven, op een eerlijke manier is verdeeld onder degenen die echt voor me hebben gewerkt, voor mijn onderdak, voor mijn veiligheid,… Akobé die op voorhand wist dat de woning van Micheline niet voldeed aan de minimum vereisten van hygiëne en veiligheid, en dat Micheline ook niet de goede gastvrouw was, heeft me ondanks dit te weten, toch daar geplaatst. Toen ik haar na een week liet weten dat ik vol uitslag stond, dat ik ziek was, … heeft ze hier ook niets van gezegd, wat niet correct was.

Elke dag in het weeshuis heb ik gezien wat pastoor Solange moest doen om aan geld te geraken, om toch een zak rijst te kunnen krijgen van een kerkgemeenschap zodat de kinderen konden eten, hoe gestresst ze elke dag aankwam omdat ze rekeningen niet kon betalen, omdat ze niet genoeg geld had bijeengekregen om 1 van de kindjes, Abiba, naar het ziekenhuis te brengen omdat die haar handen niet meer kon bewegen door alle opgezwollen geïnfecteerde wonden die erop stonden,…

Dit alles wetende, heb ik de laatste dag de beslissing genomen het geld rechtstreeks aan haar over te schrijven. Hierbij zijn we zeker dat al het geld op de juiste plaats terecht komt, zonder onnodig geldverlies van transacties (Belgie-Canada, Canada-Kameroen indien dit via de organisatie zou gebeuren) of oneerlijke praktijken die toch nooit nagegaan kunnen worden.  Ik heb mijn blog laten zien aan de mama’s en pastoor Solange. Ik heb ze hierbij uitgelegd wat ik heb gedaan voor mijn vertrek en dat ik hierbij een grote som van bijdragen bijeen heb gekregen. Ik heb hen ook uitgelegd hoeveel een reis als vrijwilliger kost en dat het niet vanzelfsprekend is om hier bovenop nog extra geld bijeen te krijgen, dus dat ze dit zeker niet mogen verwachten bij andere vrijwilligers. Pastoor Solange was in de wolken en had tranen in haar ogen, zoals ook de andere mama’s. Ze vertelde me, dat ze nooit iets verwacht van de vrijwilligers, dat alleen hun aanwezigheid haar al heel gelukkig maakt. Het extra geld was voor haar een godsgeschenk. We hebben afgesproken dat het geld voor bepaalde projecten gebruikt zal worden, wat ze met de facturen ook zal bewijzen:

*Met een deel van het geld zullen ze 50 matrassen en lakens kopen, zoals ik reeds in mijn berichtjes had uitgelegd, daar dit echt wel nodig is voor de gezondheid van de kinderen.

*De kinderen zullen gevaccineerd worden (geen enkel kind heeft iets van vaccinatie gekregen), Abiba kan naar het ziekenhuis om spuitjes in haar handen te krijgen.

*Hopelijk vinden ze binnen de maand een nieuw en groter huis zodat ze bijeen kunnen blijven en niet op straat terecht komen, waarbij ze de rest van het geld kunnen gebruiken voor een deel van de waarborg, hopend dat ze hierna sponsors vinden voor de rest van het benodigde geld… (om een idee te geven van de kosten; een huis huren kost hen 280€/maand, water en elektriciteit 155€/maand)

Dit alles is mogelijk gemaakt door jullie bijdragen,

nogmaals HEEEEEL HARD BEDANKT!!!!!